دستورالعملى برای ریاضت از مرحوم علامه مجلسى رحمةالله علیه

عالم بزرگ و عارف ربانى ملا محمد تقى مجلسى رضوان الله تعالى علیه مى‌نویسد: آن‌چه این بنده از دوران ریاضت و خودسازى دریافته‌ام، مربوط است به زمانى که به مطالعه تفسیر اشتغال داشتم. شبى در بین خواب و بیدارى حضرت محمد صلى الله علیه و آله را مشاهده کردم، با خود گفتم: شایسته است در کمالات و اخلاق آن حضرت خوب دقت کنم. هر چه بیشتر دقت کردم عظمت و نورانیت آن جناب گسترده‌تر مى‌شد، به طورى که نورش همه جا را فرا گرفت.

در این هنگام بیدار شدم. به من الهام شد که خلق رسول خدا قرآن مى‌باشد، باید در قرآن بیندیشم. پس هر چه بیش‌تر در آیه‌اى دقت مى‌کردم، حقایق بیش‌ترى نصیبم مى‌شد. تا این‌که یک‌دفعه حقایق و معارف فراوانى بر قلبم فرود آمد. پس در هر آیه‌اى که تدبر مى‌کردم چنین موهبتى بر من عطا مى‌شد. البته تصدیق این مطلب براى کسى که به چنین توفیقى دست نیافته دشوار بلکه عادتا غیر ممکن است. ولیکن مقصود من راهنمایى و ارشاد برادران فى الله مى‌باشد.

دستور ریاضت و خود سازى عبارت از این است که: "سخنان بى‌فایده بلکه از غیر ذکر خدا خوددارى کند. استفاده از ماکولات و مشروبات و لباس‌هاى لذت‌بخش و منکوحات و منازل زیبا و راحت را ترک کند. از معاشرت با غیر اولیاى خدا دورى جوید. از خواب زیاد اجتناب نماید و ذکر خدا را با مراقبت کامل ادامه دهد. اولیاى خدا، تداوم بر ذکر یا حى یا قیوم! یا من لا اله الا انت را تجربه کرده و نتیجه گرفته‌اند. من نیز همین ذکر را تجربه نمودم. ولیکن ذکر من غالبا یا الله است، با خارج ساختن غیر خدا از قلب و با توجه کامل به جناب خداى متعال."

البته آنچه بسیار مهم است ذکر خدا با مراقبت کامل مى‌باشد، و سایر امور به پاى ذکر نمى‌رسد. اگر این عمل تا مدت چهل شبانه‌روز ادامه یابد، درهایى از انوار حکمت و معرفت و محبت بر سالک گشوده مى‌شود. آن‌گاه به مقام فناء فى الله و بقاء الله ترقى مى‌کند.