تابوت موسى عليه السلام

هنگام ظهور ولى عصر (عج) حضرت عيسى عليه السلام  فرود مى آيد و كتابها را از انطاكيه گردآورى مى كند خداوند بر روى او از چهره )ارم ذات العماد( پرده بر مى دارد و كاخى را كه حضرت سليمان پيش از مرگش ساخت آشكار مى سازد و حضرت دارائيهاى كاخ را گردآورى مى كند و آن را بين مسلمانان تقسيم مى نمايد و تابوتى را كه خداوند به )اربيا( دستور انداختن آن را در درياى طبرستان داده بود خارج مى سازد، در آن تابوت آنچه را كه خاندان موسى و هارون به يادگار گذاشته اند موجود است و نيز الواح و عصاى موسى و قباى هارون و ده صاع از غذايى كه بر بنى اسرائيل فرود مى آمد و مرغهاى بريانى كه بنى اسرائيل براى آيندگان خود ذخيره كرده اند در آن مى باشد آنگاه به كمك آن تابوت شهرها را مى گشايد همانگونه كه پيش از او نيز چنين كردند.[4] بنابراين در پيروزى انقلاب جهانى امام زمان قدرت فردى و انسانى، نيروهاى مردمى و امدادهاى غيبى نقش دارند همچنانكه از روايات و احاديث اين مطالب روشن گرديد.

سلاح جنگى امام زمان :

در روايات گوناگونى، از معصومان، كه به حد تواتر نيز رسيده اند، آمده است:

وقتى شر و فساد دامنگير عالم بشود; نشانه هاى ظهور آشكار مى شود و ظلم و ستم همه جا را فرامى گيرد. امام زمان(عج)، بزرگ پرچمدار عدالت اجتماعى، قيام مى كند و زمين را پر از عدل و داد مى سازد.

بر عبارت، (يملأ الأرض قسطاً و عدلاً بعد ما ملئت ظلماً و جوراً)[5]تصريح شده است. اما به راستى حضرت ولى عصر(عج) چگونه عدالت را حاكم مى سازد؟ چگونه قدرت هاى قاهر و ستمگر را مغلوب خواهد كرد; چگونه تبهكاران را از بين خواهد برد؟[6]

در آيات و روايات فراوانى آمده است كه، امام زمان (عج) حكومت را از دست كفار و مشركان مى گيرد و آن را به دست صالحان مى سپارد. اما در عصرى كه قدرتهاى جهنمى مخرب ترين سلاح هاى شيميايى و هسته اى را توليد و استفاده مى كنند، چگونه مى توان تصور مبارزه با آنان را در سر گذراند؟

آنچه روشن است، آين كه امام زمان (عج) بى شك از راه مصالحه وارد نمى شود و ذره اى در برابر ستمكاران كوتاه نمى آيد. امام صادق عليه السلام  مى فرمايند:

قائم و اصحابش آن قدر نبرد مى كنند، كه ديگر مشركى نماند.[7]

نسبت به كيفيت اين جنگ و ابزار آن، در روايات بسيارى تعبير (بالسيف)[8]; يعنى (با شمشير)، آمده است. اكنون سخن اين جا است كه چگونه با شمشير مى توان بر هزاران پوند بمب هاى هسته اى، كه حتى تعدادى اندك از آن هم براى ويران ساختن كره ى زمين كافى است، مقابله كرد؟ در اين باره چندين پاسخ وجود دارد، كه به بيان پاره اى از آنها مى پردازيم:

الف) برخى در پاسخ مى گويند: (همان طور كه در روايات هم آمده است، امام زمان(عج) با همان شمشير، قيام خواهد كرد; ولى اين قيام زمانى خواهد بود كه منابع انرژى، همچون: نفت، گاز و... و ذخاير آن پايان يافته باشد و استفاده از ابزارها و اختراعاتى كه متكى به اين انرژى ها هستند، ناممكن شود. در اين حال، بشر به همان وضع نخستين بازمى گردد، و آنگاه تسلط بر قدرت هاى جهانخوار با شمشير، چندان دور از ذهن نخواهد بود.[9]

ب) در برابر نظر فوق، ديگران در پاسخ معتقدند كه، خروج امام زمان(عج) با شمشير، كنايه از نبرد است و اين روايات در مقام بيان نوع سلاح نيست; بلكه از آن جهت كه در زمان صدور اين روايات، سلاحى جز شمشير براى مخاطبان قابل تصور نبوده است، از اين تعبير استفاده كرده اند. معناى مدنظر از اين تعبير، شايد چنين بوده است كه جنگ و خونريزى از برنامه هاى لاينفك انقلاب حضرت مهدى(عج) است. اما، حال اين كه، چگونه حضرت بر قدرت هاى بزرگ ستمگر، چيره خواهد شد، پاسخ هاى ديگرى داده اند، كه آنها را بررسى مى كنيم.

1. برخى مى گويند: در عصر ظهور، ستمگرانِ زمانه با سلاح هايى كه خود ساخته اند، به جنگ با يكديگر مى پردازند و خداوند آنان را به خود مشغول مى كند; بنابراين، وقتى قدرت آنان به دست خودشان از بين رفت و ضعيف شدند، آنگاه امام زمان(عج) ظهور مى كنند و بساط آنان را بر مى چينند. چنان كه در روايتى از امير المؤمنين عليه السلام  آمده است:

لايخرج المهدى حتى يقتل ثلث و يموت ثلث و يبقى ثلث.[10]

اگر فعل (يقتل) رامجهول بخوانيم; يعنى، حضرت مهدى(عج) قيام نمى كند; مگر در زمانى كه يك سوم از جمعيت دنيا كشته شده باشد و يك سوم بر اثر بيمارى و مرگ طبيعى از بين رفته باشد و تنها يك سوم باقى مانده باشد; بديهى است كه در اين حال، چيره شدن بر اين جمعيت آسان خواهد شد. اين دسته، روايت مزبور را مؤيد گفتار خود مى دانند.[11]

2. امّا نسبت به پاسخ هايى كه بيان كرديم، بهترين پاسخ همين است كه، سيره خداوند در اتمام حجت خود بر بندگانش چنان بوده است كه، هميشه رسولان خود را متناسب با وضع خاص همان عصر مى فرستاده است; مثلاً، در عصر سحر و جادو، موسى را مى فرستد; در عصر طب، عيسى را; در عصر سخنورى، محمد مصطفى(صلى الله عليه وآله) را و... .

خداوند در قرآن مى فرمايد:

و ما ارسلنا من رسول الا بلسان قومه ليبين لهم;[12]

يعنى هيچ رسولى را نفرستاديم; مگر به زبان همان قوم خويش تا (آنچه را كه گفته ايم) برايشان بيان كند.

در عصر ظهور نيز، دنياى علم و فناورى ديدگان را خيره مى سازد و عقل را درحيرت فرو مى برد. در چنين وضعى بهترين وسيله اتمام حجت و مبارزه، همان راه علم است. در اين هنگام اگر شخصى پديدار شود، كه بزرگ ترين دروازه هاى دانش را بگشايد و پايه هاى دانش هاى پيشين را متزلزل سازد; بى شك همگان در برابر او خاضع مى شوند و حتى اگر بخواهند با سلاح آتشين با او به نبرد برخيزند; سلاح هايشان در برابر اعجاز علمى و سلاح هاى ساخته شده ى او، پشيزى نخواهد بود.

امام زين العابدين عليه السلام  در يك بيان رمزگونه مى فرمايند:

دانش بيست و هفت حرف است و همه ى آنچه را كه فرستادگان پيشين آورده اند، دو حرف بيش تر نبوده است; بنابراين، مردم تا به امروز، چيزى بيش از اين دو حرف را نمى دانند; امّا وقتى قائم آل محمد(عج) قيام فرمايد، بيست و پنج حرف ديگر را او هويدا خواهد ساخت و آن را در ميان مردم گسترش مى دهد و دو حرف پيشين را هم ضميمه مى سازد تا دروازه هاى دانش كاملاً گشوده شود و همه بيست و هفت حرف آشكار شود.[13]

پى نوشتها :

[1]. ارشاد القلوب، ديلمى، ص 268.

[2]. مستدرك الوسايل، ج 2، ص 448.

[3]. بحارالانوار، ج 27، ص 41. ج 54، ص 334.

[4]. غايت المرام، ص 697. الشيعه و الراجعه، ج 1، ص 136.

[5]. طبرسى، الاحتجاج، ج 1، ص 68 و ج 2، ص 290; ديلمى، ارشاد القلوب، ج 2، ص 314; شيخ مفيد، اعلام الورى، ص 398; شيخ صدوق، الامالى، ص 26; طبرى، دلائل الامامه، ص 235 و 255; مطهر حلى، العدد القويه، ص 89 و 91; صدوق، علل الشرايع، ج 1، ص 161; شيخ طوسى، الغيبه، ص 80 و اربلى، كشف الغمه، ج 2، ص 438.

[6]. انبياء/ 105; صف/ 9; نور: 54; قصص/ 4 .

[7]. اثبات الهداه، ج 7، ص 345.

[8]. كلينى، الكافى، ج 1، ص 407 و ج 5، ص 279.

[9]. حسين حيدرى كاشانى، حكومت عدل گستر در دست مهدى منتظر، ص 240 ـ 270.

[10]. حسين حيدرى كاشانى، همان، ص 240.

[11]. ابراهيم امينى، دادگستر جهان يا مهدى موعود.

[12]. ابراهيم/ 4.

[13]. علامه مجلسى، بحارالانوار، ج 52، ص 336. 

منبع : مركز مطالعات و پژوهش هاي فرهنگي حوزه علميه