حضرت صادق عليه السلام فرمودند:
حضرت فاطمه عليهاالسلام را نزد خداى تعالى نُه نام است: فاطمه، صديقه، طاهره، مباركه، زكيّه، راضيه، مرضيّه، محدّثه، و زهرا.
پس فرمودند: آيا ميدانى كه تفسير فاطمه چيست؟ راوى عرض كرد: مرا خبر ده اى سيّد من! فرمود: يعنى بُريده شده از بديها... .(1)
«بر اساس روايات، آن بانو را فاطمه ناميدهاند زيرا: از هر بدي جداست،(2) شيعيانش را از دوزخ ميرهاند،(3) به وسيله علم و كمال از شير گرفته شده،(4) بديل ندارد،(5) انسانها از شناختنش عاجزند،(6) و از نام خداى فاطر گرفته است.»(7)
علامه مجلسي مينويسد:
صدّيقه به معنى معصومه و مباركه يعنى صاحب بركت در علم و فضل و كمالات و معجزات و اولاد گرامي؛ طاهره، پاكيزه از صفات نقص؛ زكيّه، نمو كننده در كمالات و خيرات؛ راضيه، راضى به قضاي الهي؛ مرضيّه، پسنديده خدا و دوستانش؛ محدّثه، آن كه فرشته با او سخن ميگويد و زهرا، نورانى به نور صورى و معنوي معنا ميدهند.
صديقه به معنى معصومه و مباركه يعنى صاحب بركت در علم و فضل و كمالات و معجزات و اولاد گرامي؛ طاهره، پاكيزه از صفات نقص؛ زكيّه، نمو كننده در كمالات و خيرات؛ راضيه، راضى به قضاي الهي؛ مرضيّه، پسنديده خدا و دوستانش؛ محدّثه، آن كه فرشته با او سخن ميگويد و زهرا، نورانى به نور صورى و معنوي معنا ميدهند.
*** بقیه در ادامه مطلب ***
محب آل الله | -
درباره فاطمه زهرا (س) از دو محور بايد سخن گفت. يك محور مربوط به تحقيقات علمى است كه براى ما ثمره علمى و نتيجه اعتقادى دارد و پشتوانه مسائل اخلاقي، فقهي، حقوقى ما هم هست. محور دوّم آن بخشى است كه مستقيماً به ما مربوط است و ما بايد تأسّى كنيم، آن را اسوه قرار دهيم، الگو بدانيم و پيروى كنيم.
آن بخشى كه مربوط به مسائل اعتقادى است و ثمره علمى دارد بررسى مقام منيع آن بانو (س)است كه ايشان همتاى قرآن كريم، نبوّت، رسالت و ولايت است. چيزى از ولى الله مطلق كم ندارد. اينها يك نورند. اينگونه مباحث به هر نتيجهاى كه منتهى شود براى ما ثمره اعتقادى و علمى دارد، امّا نتيجه علمى ندارد. زيرا ما نه آن توان را داريم كه آن حضرت (س) را در ولايت مطلقه، همتاى قرآن الگو قرار دهيم، نه همچنين مأموريتى داريم.
بخش دوّم مربوط به سيره و سنّت حضرت زهرا (س) است كه ما هم موظّفيم بررسى كنيم و هم مأموريم پيروى كنيم. آن بخش نخست به طور اجمال اينجا مطرح ميشود نه به طور تفصيل، براى اينكه پشتوانه علمى بخش دوّم خواهد بود. سرّ اينكه اين بانو (س)حجّت بر ائمه اطهار (ع)است و اگر على بن أبيطالب (ع)نبود، هيچكس همتاى آن حضرت نبود، آدَم وَ مَنْ دُونَه؛ اين است كه اين مانند خود قرآن كريم در مقام حدوث و بقاء شَكل گرفت. قرآن از زمين برنخواست و از فكر كسى تدوين نشد. هيچ عالم بشرى اين قرآن را تدوين و تنظيم نكرد. سورهها و آيههايش، معارف و مفاهيمش را بررسى و انشاء نكرد. قرآن مستقيماً از جهان غيب نازل شد و در طى بيست و سه سال ماند و براى اَبد جاى خود را تثبيت كرد. اين سه كار را قرآن كرد:
1. از زمين برنخاست، از آسمان نازل شد؛
2. نزول قرآن بيست و سه سال طول كشيد؛
3. ماند كه براى اَبد بماند.
(ادامه مطلب)
محب آل الله | -
نخست آن كه: وجود شريف وى به تصريح روايات، كوثر زلال معرفت الهى است و دوست و دشمن معترفند كه اهمّ معارف الهيه پس از رسول خدا (ص) بر زبان فرزندان اين بانوى ارجمند، جارى شده است و اگر روايات رسيده از طريق ائمه معصومين ـ سلام الله عليهم اجمعين ـ نبود هر آينه گنجينه معرفت دينى كاستى ميگرفت و دست رهزن خائنين به احاديث پيامبر(ص) گوهرهاى تابان آن را ميربود.
دوم آن كه: وجود نازنين زهرا ـ عليها السلام ـ ملجأ اولياى الهى است و آنان در دنيا و آخرت اميد به افاضات و عنايات وى دارند و هر شيعه پاك دلى چون ميخواهد پيك دعايش به آستان هر كدام از ائمه(ع) راه يابد آنها را به نام مادر ارجمندشان سوگند ميدهد آن گاه حاجت خود ميطلبد.
سوم آن كه: فاطمه اسوه زنان است و اگر وجود نورانى آن حضرت نبود زنان مسلمان نميدانستند كه براى نيل به تعالى و علوّ روحى بايست به چه شخصيتى اقتدا نمايند و رفتار و كردار چه كسى را نصب العين خود قرار دهند.
و اينك تفصيل برخى از فضايل آن حضرت: *** ادامه مطلب***
محب آل الله | -
حضرت زهرا(س) درجامعه اى متولد مى شود كه فاقد هر يك از عوامل مهم براى شكل گيرى يك نظام ارزشمند در تعيين ارزشهاى اجتماعى است به نحوى كه به اقرار تاريخ نگاران و پژوهشگران در تعريف از عربستان قبل از اسلام را چامعه اى بدوي و عارى از ارزشهاى انسانى دانسته كه نظام ارزشى آن مبني بر خرافه و خرافه پرستى است ، زنده ماندن در پناه كشتن ديگران ، فخر فروشى بر يكديگر و گورهاى مردگان ، دختران را در نخستين دم حيات زنده به گور سپردن و ديگر ضد ارزشهاى انسانى را كه به صورت ارزشهاى اجتماعى شكل يافته و در جان و روح مردم آن سرزمين خانه گزيده است . مردم نيز متعصبانه در ادامه اين شيوه از حيات با گذشت زمان و به قدرت معجزه كلام خداوند و اسوه حسنه اي كه از سوى ذات اقدسش مامور و سفير نجات اين مردم است معماري اولين اجتماع اسلامى به رهبرى رسول اكرم (ص) بدست اينان ميسر مى شود در اين اجتماع حضرت زهرا (س) الگوى سنت شكنى است. سنت هاى غلطى كه تنها خاص جاهليت قديم نيست بلكه در جاهليت مدرن عصر حاضر نيز با رنگ و بويى ديگر جلوه گر مى باشد.
محب آل الله | -