سعد بن عبدالله قمى مى گويد: به امام عصر(ع) عرض كردم: اى فرزند رسول خدا تأويل آیه كهيعص چيست؟ فرمود: اين حروف از اخبار غيبى است خداوند زكريا را از آن مطلع كرده و بعد از آن، داستان آن را به حضرت محمد(ص) بازگفته است...
داستان از اين قرار است كه: زكريا از پرورد گارش درخواست كرد كه "اسماء خمسه طیبه را به وى بياموزد.
خداوند، جبرئيل را بر اوفرو فرستاد و آن اسماء را به اوتعليم داد.
زكريا چون نام هاى محمد، على، فاطمه و حسن (ع) را ياد مى كرد، اندوهش برطرف مى شد وگرفتارى اش از بين مى رفت. و چون حسين (ع) را ياد مى كرد، بغض و غصه، گلويش را مى گرفت و مى گريست و مبهوت مى شد.
روزى گفت: بارالها چرا وقتى آن چهار نفر را ياد مى كنم، آرامش مى يابم و اندوهم برطرف مى شود؟ اما وقتى حسين را ياد مى كنم، اشكم جارى مى شود و ناله ام بلند مى گردد؟ خداى تعالى او را از اين داستان آگاه كرد و فرمود: كهيعص كاف اسم كربلا و هاء رمز هلاکت عترت طاهره است، و ياء نام يزيد ظالم بر حسين (ع) وعين اشاره به عطش و صاد نشان صبر او است .
زكريا وقتى اين مطلب را شنيد، غمگين شد و تا سه روز از عبادتگاهش بيرون نيامد، و به كسى اجازه ندادكه نزد او بيايد . گريه و ناله سر داد و چنين نوحه كرد: بار الها از مصيبتى كه براى فرزند بهترين خلايق خود، تقديركرده اى دردمندم. خدايا آيا اين مصيبت را بر آستانه او نازل مى كنى؟ آیا جامه اين مصيبت را بر تن على و فاطمه مى پوشانى آیا اين فاجعه را بر ساحت آنان فرود مى آورى؟ بعد از آن گفت: بارالها فرزندى به من عطا كن تا در پيرى چشمم به او روشن شود و او را وارث و وصی من قرار ده آنگاه مرا دردمند اوگردان همچنان كه حبيبت محمد را دردمند فرزندش گرداندى .
خداوند، يحيى را به او بخشيد و او را دردمند وى ساخت. و دوره حمل يحيى شش ماه بود و مدت حمل امام حسين (ع) نيز شش ماه بود و براى آن نيز قضيه اى طولانى است .           كمال الد ين ج2 ص 420.

محب آل الله | -

آبروی اهل عالم شاه خاتم رسول الله ( اکبری )                                  دانلود

پروانه ها آوُردن رو بالشون ستاره ( بنی فاطمه )                                دانلود

گنبد خضرا  برده از ما دل ( حدادیان )                                               دانلود

هر چه خوبی است حق تعالی داده برما ( طاهری و کریمی )               دانلود

محب آل الله | -

عرض کرد : می خواهم دانا ترین مردم باشم

حضرت فرمود : از خدا بترس

عرض کرد :  می خواهم از خاصان در گاه خدا باشم

حضرت فرمود : شب و روز قرآن بخوان

عرض کرد : می خواهم همیشه دل من روشن باشد

حضرت فرمود : مرگ را فراموش نکن

عرض کرد : می خواهم در رحمت حق باشم

حضرت فرمود : با خلق خدا نیکی کن

عرض کرد : می خواهم از دشمن به من آفتی نرسد

حضرت فرمود : همیشه توکل به خدا کن

عرض کرد : می خواهم در چشم مردم خوار نباشم

حضرت فرمود : پرهیزکار باش

عرض کرد : می خواهم عمر من طولانی باشد

حضرت فرمود : صله رحم کن

عرض کرد : می خواهم روزی من وسیع گردد

حضرت فرمود : همیشه با وضو باش

عرض کرد : می خواهم به آتش دوزخ نسوزم

حضرت فرمود : چشم و زبان خود را ببند

محب آل الله | -

 وقتى از امام هفتم تفسير آيه (و اسبغ علیکم نعمه ظاهرة و باطنه) (1) را پرسيدند، فرمود: نعمت ظاهر، امام ظاهر و نعمت باطن، امام غائب است.
پرسيده شد: آيا در ميان شما كسى هست كه غائب شود، فرمود آرى، اوكسى است كه شخصاً از ديدگان غائب مى گردد، ولى يادش از دل هاى مؤمنان نمى رود. او دوازدهمين ما ائمه است، خداوند هر مشكلى را براى او آسان مى كند و هرگردن كشى را به وسيله او سركوب مى نمايد (2)
علاوه بر اين كه وجود حضرت، نعمت است، آن چه از نعمت هاكه بندگان در آن غوطه ورند)از نعمت هاى ظاهرى و باطنى( همه به بركت وجود شريف حضرت حجت (ع) است.
امام صادق (ع) در تفسير آيه شريفه ثم لتسئلن يوم عن النعیم، (3) مى فرمايد: نعيم ما هستيم (4)
وجود امام، عظيم ترين نعمت هاى الهى است، زيراكه اصل ساير نعمت هاى ظاهرى و باطنى است و از اين جا است كه در روايات آمده كه همه مردم روز قيامت درباره نعيم مورد سؤال قرار مى گيرند. البته نعمت هاى آن حضرت در زمان ظهورش نيز ويژگى خاصى دارد.(5) چنان كه اخبارى در اين باره وارد شده است .
پيامبر اكرم (ص) فرمود: امت من در زمان مهدى به نعمتى متنعم خواهند شدكه هيچ گاه به مثل آن متنغم نگشته اند. آسمان باران رحمتش را بر آن ها مى بارد و زمين هيچ گياهى را رها نمى كند، مگر اين كه آن را برآورد. (6)
حضرت امير(ع) در تفسير آيه مباركه: الم تر الذین بدلوا نعمة الله کفرا (7)؟ آيا نديدى آنان راكه نعمت الهى را به كفر بدل ساختند، فرمود: ما آن نعمت هستيم كه خداوند بر بندگانش عنايت كرده و به سبب ما رستگار مى گردند آنان كه روز قيامت رستگار مى شوند (8)
پس خود حضرت مهدى (ع) نعمت است و از آن جاكه شكر نعمت واجب است، شيعيان بايد شكر نعمت حضرت را چنين به جا بياورند
1 ـ شناخت قلبى و معرفت اين نعمت والاى الهى
2 ـ بيان كردن فضايل و نشر دلايل آن بزرگوار
3 ـ صدقه دادن براى سلامتى وجود آن حضرت
4 ـ تقرب جستن به آستانه او با انجام دادن كارهايى كه مورد پسند و مايه نزديك شدن به درگاهش است
5 ـ اهتمام به دعاهاى خالصانه براى تعجيل فرج آن حضرت (9). 
1 ـ سوره لقمان20
2 ـ مهدى موعود على دوانى ص 199.
3 ـ سوره تكاثر8
4 ـ تفسیر برهان ج4س503
5 ـ مكيال المكارم، ج 1 ص 292.
6 ـ بحار الانوار ج51ص83
7 ـ سوره ابراهیم 28
8 ـ اصول کافی ج1 ص 217
9 ـ مکیال المکارم ج1 ص 363

محب آل الله | -

امام علی علیه السلام فرمودند :

صاحب این امر از نسل من است . او اوج قلة شرف عرب ، اقیانوس بیکران کرامت بشر ، عزیز اهل خود و برگزیدة تبار خویش می باشد . اگر رگبار مرگ فرو ریزد نمی هراسد و اگر مؤمنان در محاصره افتند ضعیف و زبون نمی شود .از پیکار شجاعان و دلیران عقب نشینی نمی کند ، سلحشور همیشه پیروز است .شیر ژیانی است که دشمن را درو کرده ، از ریشه و بن بر می کند ، شمشیر برنده ایست از شمشیرهای حضرت پروردگار ، دست بخشندة خدایی است .بلندترین قلة جهان در برابر بزرگواریش پست نماید .کوه های بلند و بالا در برابر اصالت و کرامتش سست نماید .دژی محکم و پناهگاهی مستحکم است . دانش او از همه فزونتر و مرحمتش از همه گسترده تر است ...هر کس در برابر او لب به اعتراض بگشاید به بدترین فتنه ها افتاده و هرکس سکوت نماید از یازی حق روی برتافته است .

محب آل الله | -

انقلاب حضرت مهدى (ع) هم چون ديگر انقلاب ها،بدون مقدمه وزمينه سازى به وجود نمى آيد، بلكه در آستانه ظهور، حركت هايى پا مى گيرد وزمينه را براى ظهور آن حضرت فراهم مى آورد. بخش عمده اى از رواياتى كه درباره رويدادهاى پيش از ظهور وياران حضرت مهدى (ع)آمده است، درباره ايران و ايرانيان است كه با تعبيرات گوناگونى مانند: اهل فارس، عجم، اهل خراسان، اهل قم، اهل طالقان، اهل رى و... بيان شده است. با بررسى مجموع اين روايات به اين نتيجه مى رسيم كه دركشور ايران، پيش از ظهور، نظامى الهى و مدافع ائمه معصومين (ع)و برپا مى گرددكه مورد نظر امام زمان (ع) است و نيز مردم ايران، نقش عمده اى در قيام آن حضرت دارند (1) رسول خدا(ص) مى فرمايد: مردمى از مشرق زمين قيام مى كنند و زمينه را براى قيام حضرت مهدى (ع) فراهم مى سازند. (2) نيز مى فرمايد: پرچم هاى سياهى از سمت مشرق خواهد آمدكه دل هاى آنان همانند پاره هاى آهن است پس هركس از حركت آنان آگاهى يافت، به سوى آنان برود وبا آنان بيعت كند هر چند لازم باشدكه بر روى يخ حركت کند (3)امام باقر(ع) مى فرمايد:گويا قومى را مى بينم كه در مشرق قيام كرده اند و حق را مى طلبند، ولى حق را به آنان نمى دهند .بار ديگر طلب مى كنند ولى باز به آنان واگذار نمى كنند.در اين حالت، شمشيرها را از نيام كشيده، بر شانه مى گذارندكه در اين هنگام، دشمن خواسته آنان را مى پذيرد، ولى آنان نمى پذيرند وقيام مى كنند وحق را واگذار نمى كنند، مگر به صاحب امر. كشتگان آنان شهيدند واگر من آنان را درك مى كردم، خودم را براى صاحب اين امر آماده مى كردم.(4)

در اين روايات، به روشنى از برپايى قيام ها و انقلاب هابى در آستانه ظهور حضرت مهدى (ع) خبر داده شده است. همه روايات بر اين نكته اتفاق دارند كه پيش از ظهور مهدى (ع) حكومتى به رهبرى يكى از صالحان، كه گمان مى رود از فرزندان پيامبر(ص) هم باشد، در ناحيه مشرق تشكيل مى گردد و زمينه ظهور را مهيا مى سازد و اين حكومت، تا ظاهر شدن حضرت مهدى (ع) وتسليم آن به حضرت ايشان ادامه مى يابد.بر همين اساس، برخى تشكيل دولت شيعى مذهب صفويه راكه پس از قرن ها استيلاى حاكمان مستبد و متعصب عامى مذهب، روى كار آمد، همان دولتى دانسته اندكه در روايات، از جمله زمينه سازان حكومت مهدى (ع) به شمارآمده است .(5)

در زمان ما نيز، برخى با استناد به ويژگى هايى كه در روايات آمده، انقلاب اسلامى ايران را كه در سال 1357 هـ. ش به رهبرى امام خمينى (ره) به پيروزى رسيد، همان دولتى دانسته اند كه زمينه را براى ظهور وقيام مهدى (ع) آماده مى كند. در هر صورت، گر چه قرائن فراوانى اين احتمال را قوت مى بخشد، ولى دليل قطعى كه ثابت كند منظور از حكومت زمينه ساز، انقلاب اسلامى به رهبرى امام خمينى (ره) است، در دست نيست. (۶)

 ا. چشم اندازى به حكومت مهدى (ع) نجم الدين طبسى، ص 58.

2. بحا رالانوارج 1 5 ص 87 ا ثبات الهداة ج 3، ص 599 کشف الغمه، ج 3 ص268.

3. عقد الدرر، ص 29 1 ينابيع المودة، ص 1 49 بحارالانوار ج 51، ص 84.

4. بحارالانوار ج 2 5ص43 2 غیبة نعمانى ص 373.

5. بحارالا نوار ج 52، ص 243.

6. برترين هاى فرهنگ مهدويت در مطبوعات، ص 248.

محب آل الله | -

در غاية المرام از طريق عامّه از امير المؤمنين‏عليه السلام روايت است كه فرمود: رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: من آورنده (و رساننده ) شما به حوض (كوثر )هستم و تو اى على(ع) ساقى هستى و حسن حمايت كننده، و حسين فرمان دهنده، و على بن الحسين تقسيم كننده، و محمد بن على نشر دهنده، و جعفر بن محمد بسيج كننده، و موسى بن جعفر شمارنده محبان و مبغضان و بازدارنده منافقان، و على بن موسى زينت‏بخش مؤمنين، و محمد بن على فرود آورنده اهل بهشت به منزلگاه‏هايشان و درجاتشان، و على بن محمد خطيب و سخنور شيعيانش و تزويج كننده آن‏ها با حور العين، و حسن بن على چراغ اهل بهشت است كه از آن روشنى مى‏گيرند، و مهدى شفاعت كننده آن‏ها است روز قيامت، روزى كه خداوند اجازه نمى‏دهد شفاعت را جز به كسى كه شفاعت او را بخواهد و به او راضى باشد. (غاية المرام: 692)
مى‏گويم: سرّ اين‏كه شفاعت به مولاى ما حضرت حجّت‏عليه السلام اختصاص داده شده - با اين‏كه همه آن‏هاعليهم السلام روز قيامت شفيع هستند - اين است كه: شفاعت ايشان شامل كسانى كه منكر مولاى ما صاحب الزمان باشند نمى‏گردد. (پس براى آن‏ها نه شفاعت‏كننده‏اى هست و نه دوست دلسوز و صميمى) (مضمون آيه 101 سوره شعراء) فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَلا صِدِّيقٍ حَمِيمٍ) هرچند كه به امامت ساير امامان‏عليهم السلام معتقد باشند. به همين جهت است كه در حديثى در كمال الدين از امام صادق‏عليه السلام روايت شده كه فرمود: هر كس به امامت پدران و فرزندانم اقرار داشته باشد ولى مهدى از فرزندان مرا انكار نمايد، مانند آن است كه به همه پيغمبران اقرار و اعتقاد داشته باشد و محمدصلى الله عليه وآله را انكار كند. (كمال الدين: 338/2)
به همين مضمون روايات ديگرى نيز هست كه آنچه آورده‏ايم براى اهل بصيرت و عبرت بس است .

محب آل الله | -

سعد بن عبدالله قمى مى گويد: به امام عصر(ع) عرض كردم: اى فرزند رسول خدا تأويل آیه كهيعص چيست؟ فرمود: اين حروف از اخبار غيبى است خداوند زكريا را از آن مطلع كرده و بعد از آن، داستان آن را به حضرت محمد(ص) بازگفته است...
داستان از اين قرار است كه: زكريا از پرورد گارش درخواست كرد كه "اسماء خمسه طیبه را به وى بياموزد.
خداوند، جبرئيل را بر اوفرو فرستاد و آن اسماء را به اوتعليم داد.
زكريا چون نام هاى محمد، على، فاطمه و حسن (ع) را ياد مى كرد، اندوهش برطرف مى شد وگرفتارى اش از بين مى رفت. و چون حسين (ع) را ياد مى كرد، بغض و غصه، گلويش را مى گرفت و مى گريست و مبهوت مى شد.
روزى گفت: بارالها چرا وقتى آن چهار نفر را ياد مى كنم، آرامش مى يابم و اندوهم برطرف مى شود؟ اما وقتى حسين را ياد مى كنم، اشكم جارى مى شود و ناله ام بلند مى گردد؟ خداى تعالى او را از اين داستان آگاه كرد و فرمود: كهيعص كاف اسم كربلا و هاء رمز هلاکت عترت طاهره است، و ياء نام يزيد ظالم بر حسين (ع) وعين اشاره به عطش و صاد نشان صبر او است .
زكريا وقتى اين مطلب را شنيد، غمگين شد و تا سه روز از عبادتگاهش بيرون نيامد، و به كسى اجازه ندادكه نزد او بيايد . گريه و ناله سر داد و چنين نوحه كرد: بار الها از مصيبتى كه براى فرزند بهترين خلايق خود، تقديركرده اى دردمندم. خدايا آيا اين مصيبت را بر آستانه او نازل مى كنى؟ آیا جامه اين مصيبت را بر تن على و فاطمه مى پوشانى آیا اين فاجعه را بر ساحت آنان فرود مى آورى؟ بعد از آن گفت: بارالها فرزندى به من عطا كن تا در پيرى چشمم به او روشن شود و او را وارث و وصی من قرار ده آنگاه مرا دردمند اوگردان همچنان كه حبيبت محمد را دردمند فرزندش گرداندى .
خداوند، يحيى را به او بخشيد و او را دردمند وى ساخت. و دوره حمل يحيى شش ماه بود و مدت حمل امام حسين (ع) نيز شش ماه بود و براى آن نيز قضيه اى طولانى است .

محب آل الله | -

حضرت ابا عبد الله الحسین (علیه السلام) برای معرفی و شناساندن صحیح و دقیق حضرت مهدی (علیه السلام) ویژگی های آن حضرت را آشکار بیان می کند :

در زندگی قائم ما آداب و روش پیامبران وجود دارد . راه و رسمی از نوح پیامبر ، ابراهیم ، موسی ، عیسی ، ایّوب و محمّد (علیه السلام) . اما راه و رسم نوح پیامبر: طول عمر است و ابراهیم : ولادت پنهان و دوری از مردم و موسی : واهمه داشتن و غیبت کردن و عیسی : اختلاف داشتن در وجود اوست و ایّوب : رهایی و پیروزی پس از آزمایش گرفتاری ها و محمّد (علیه السلام) قیام با شمشیر است .

برگرفته از کتاب فرهنگ سخنان امام حسین (علیه السلام)

محب آل الله | -

 ظهور مصلح در آخرالزمان اختصاص به دين مقدس اسلام و مذهب تشيع ندارد. بلكه در اديان ديگر نيز از اين  موضوع سخن بسيار گفته شده است. در آيين هاي زرتشت، هندو، بودا، يهود و مسيح بشارت از موعود و نجات دهنده بشر آمده است و عقيده به منجي در همه اديان آسماني به صورت يك اصل مسلم و پذيرفته شده تجلي كرده است. در هر روزگاري و در ميان هر قومي و امتي و در هر سرزميني و به زبان هر پيامبر، حكيم و يا بزرگي كه سخن از موعود رفته است،  به تعبيرها و اصطلاح ها، و نام هاي متعارف درميان همسان قوم و مردم بوده است، و منظور از همه آن تعبيرها و اشارت ها و نام ها سرانجام، موعود آخرالزمان است و آن موعود، مهدي ^{عليه السلام} مي باشد . در انجيل در باب 13 چنين آمده است : پس بر حذر باشيد و بيدار شده و دعا كنيد، زيرا كه نمي دانيد كه آن وقت كي مي شود.مثل كسي كه عازم شده خانه خود را واگذارد و ملازمان خود را بر آن گماشته و هر يكي را به شغلي خاص مقرر نمايد و دربان را امر فرمايد كه بيدار بماند و بدين طور بيدار باشيد زيرا نمي دانيد كه صاحب خانه كي مي آيد در شام، بانگ خروس و يا صبح مبادا ناگهان آمده شما را خفته يابد. در کتب مقدس هندوان آمده است که : در آخر زمان هنگاميکه تمامی دنيا پر از ظلم و فساد گشت شخصی بنام منصور ظهور می نمايد که بر تمامی دنيا مستولی می گردد . او نسبت به تمامی افراد اعم از باايمان و بي ايمان شناخت داشته و همگي و همگی آنها را بسوی خدا دعوت می نمايد . در کتب زرتشتيان در مورد مصلح جهانی اين طور آمده است كه از سرزمين اعراب و از ميان فرزندان هاشمی مردی ظهور می کند که با ارتش بزرگ و گسترده خود ادامه دهنده ی دين جد خود گشته و زمين را از عدل و داد پرمی کند . در کتاب تورات عنوان شده که خداوند برای اسماعيل خير و برکت فراوان قرار داده و نسل او را با 12 شاهزاده افزون می نمايد که تبديل به ملت بزرگی خواهند شد . در زبور نيز مصلح جهانی بدينگونه معرفی شده است كه خداوند مرد وارسته ای را بر می گزيند که بر جهان مستولی می گردد و آرامش و سکون را برای همگان به ارمغان خواهد آورد . نکته ی قابل توجه در اينجا آن است که پيروان مذاهب مختلف بر اين باورند  که مصلح جهانی از ميان آنان خواهد بود . به عنوان نمونه طرفداران دين  زرتشت معتقد هستند ، مصلح جهانی مردی از سرزمين فارس خواهد  بود . يهوديان نيز آن را از فرزندان بنی اسرائيل دانسته و مسيحيان ان را بر مسلک خود می دانند و مسلمانان بر اين باورند که مصلح جهانی از تبار  هاشمی و از نسل نبی اکرم ^{عليه السلام} می باشد.

با نگاهی دقيق تر به باورها و اعتقادات ديگر اديان به اين نکته می رسيم  که اعتقادات آنان با آنچه مسلمانان از آن به عنوان مصاح جهانی ياد می  کنند صدق می نمايد چرا که در ميان اجداد حضرت مهدی ^{عليه السلام} شهربانو همسر سيد ساجدين دختر يزدگرد سوم پادشاه عهد ساسانی ايران  وجود دارد که گفتار دين زرتشت را کامل می نمايد و از آنجائيکه هاشميان  و بنی اسرائيل هر دو از نسل حضرت ابراهيم ^{عليه السلام} هستند پس گفتار  يهوديان   نيز می تواند صدق پيدا کند و از طرف ديگر می دانيم که مادر  حضرت مهدی ^{عليه السلام} نرجس خاتون از شاهزادگان و نوه ی قيصر روم می  باشند که بر دين مسيحيت بوده است .

محب آل الله | -

كتاب «عقيده اهل السنة والاثر في المهدي المنتظر» كه تقرير درس استاد شيخ عبدالمحسن العباد از علماي اهل تسنن و صاحب كرسي در دانشگاه هاي كشورهاي عربي است، اخيرا به فارسي ترجمه و تحت عنوان مهدي منتظر از ديدگاه اهل سنت منتشر شده است. نويسنده محقق و فاضل، در اين جزوه، مباحث تحقيقي ارزشمندي را در ضمن 10 عنوان مطرح كرده كه پيرامون حضرت مهدي عليه السلام و جايگاه اسلامي اين عقيده اسلامي است. وي مطالبي از جوامع روايي اهل سنت و اسامي صحابي پيامبرگرامي اسلام (ص ) كه روايات و احاديثي درباره حضرت مهدي از آن بزرگوار نقل كرده اند و همچنين نام علمايي كه قائل به تواتر اخبار در مورد امام مهدي هستند را آورده است.

محب آل الله | -

 از نشانه هاى پيش از ظهور حضرت، گرسنگى ذكر شده است. محمد بن مسلم مى گوید: از امام صادق علیه السلام شنيدم كه فرمود: پيش از ظهور حضرت قائم علیه السلام از سوى خداوند براى مؤمنان نشانه هايى است .
گفتم: خدا مرا فداى توگرداند، آن نشانه ها كدام است؟
فرمود: آن ها همان گفته خداوند است كه فرمود: و لبنونکم بشی ء من الخوف والجوع ونقص من الاموال والانفس والثمرات وبشر الصابرین (1) وشما مؤمنان را به چيزى از ترس وگرسنگى وكمى دارايى ها وجان ها وميوه ها مى آزماييم، پس صابران را مژده ده .
آنگاه فرمود: خداوند مؤمنان را به سبب ترس از پادشاهان بنى فلان در دوران پايانى حكومت شان مى آزمايد ومراد ازگرسنگى، گرانى قيمت ها ست.                                         سوره بقره / آیه ۱۵۵

محب آل الله | -

  در غاية المرام از طريق عامّه از امير المؤمنين‏عليه السلام روايت است كه فرمود: رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: من آورنده (و رساننده ) شما به حوض (كوثر )هستم و تو اى على(ع) ساقى هستى و حسن حمايت كننده، و حسين فرمان دهنده، و على بن الحسين تقسيم كننده، و محمد بن على نشر دهنده، و جعفر بن محمد بسيج كننده، و موسى بن جعفر شمارنده محبان و مبغضان و بازدارنده منافقان، و على بن موسى زينت‏بخش مؤمنين، و محمد بن على فرود آورنده اهل بهشت به منزلگاه‏هايشان و درجاتشان، و على بن محمد خطيب و سخنور شيعيانش و تزويج كننده آن‏ها با حور العين، و حسن بن على چراغ اهل بهشت است كه از آن روشنى مى‏گيرند، و مهدى شفاعت كننده آن‏ها است روز قيامت، روزى كه خداوند اجازه نمى‏دهد شفاعت را جز به كسى كه شفاعت او را بخواهد و به او راضى باشد. (غاية المرام: 692)
مى‏گويم: سرّ اين‏كه شفاعت به مولاى ما حضرت حجّت‏عليه السلام اختصاص داده شده - با اين‏كه همه آن‏هاعليهم السلام روز قيامت شفيع هستند - اين است كه: شفاعت ايشان شامل كسانى كه منكر مولاى ما صاحب الزمان باشند نمى‏گردد. (پس براى آن‏ها نه شفاعت‏كننده‏اى هست و نه دوست دلسوز و صميمى) (مضمون آيه 101 سوره شعراء) فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَلا صِدِّيقٍ حَمِيمٍ) هرچند كه به امامت ساير امامان‏عليهم السلام معتقد باشند. به همين جهت است كه در حديثى در كمال الدين از امام صادق‏عليه السلام روايت شده كه فرمود: هر كس به امامت پدران و فرزندانم اقرار داشته باشد ولى مهدى از فرزندان مرا انكار نمايد، مانند آن است كه به همه پيغمبران اقرار و اعتقاد داشته باشد و محمدصلى الله عليه وآله را انكار كند. (كمال الدين: 338/2)   http://www.montazar.net 

محب آل الله | -