طبرى در تاريخ و ابو الفرج اصفهانى در مقاتل الطالبيين وصيت نامه امير مؤمنان (ع) را ذکر کردهاند.اين وصيت نامه چنين است:
«بسم الله الرحمن الرحيم. اين وصيت نامه على بن ابيطالب است.گواهى مىدهد که معبودى جز خداى بى شريک نيست و محمد بنده و پيامبر اوست که وى را با هدايت و آيين حق فرستاد که بر همه دينها چيرگى دهد اگر چه مشرکان آن را ناخوش دارند.نماز و عبادت و زندگى و مرگ من براى خداى بىشريک، پروردگار جهانيان است.چنين مامور شدهام و من از مسلمانانم.شما دو تن (حسن و حسين (ع) ) را به تقواى الهى سفارش مىکنم.در جستوجوى دنيا نباشيد اگر چه دنيا در جستوجوى شما باشد.و بر چيزى از دنيا که از دستشما مىرود دريغ مخوريد.جز حق مگوييد و براى پاداش کار کنيد (براى آخرت کار کنيد.) دشمن ستمگر و ياور مظلوم و ستمديده باشيد.شما دو تن و همه فرزندان و خانوادهام و هر کس را که اين وصيتنامه من به دست او مىرسد به تقواى الهى و رعايت نظم در کارها و اصلاح ميان خودتان سفارش مىکنم.زيرا از رسول خدا (ص) شنيدم که مىفرمود: اصلاح ميان مردم برتر از تمام نماز و روزه است و دشمنى مکنيد که باعث زوال دين است.و نيرويى نيست مگر به استعانتخدا.به خويشاوندان خود بنگريد.پس با آنها رفت و آمد کنيد که خداوند محاسبه را بر شما سبک مىکند.خدا را، خدا را در مورد يتيمان رعايت کنيد.گرسنهشان نگه نداريد و در محضر شما در رنج و خوارى نيفتند.زيرا از رسول خدا (ص) شنيدم که مىفرمود: هر کس يتيمى را سرپرستى کند تا بىنياز شود خداوند بهشت را براى او واجب مىگرداند.چنان که اگر کسى مال يتيمى را بخورد،
ادامه مطلب
